No. 02 / Ayrıntılar
Kurumsal iletişim planında hangi başlıklar bulunmalı?
Yazılı bir iletişim planı en az şu başlıkları taşır: hedef, hedef kitleler, ana mesajlar, kanallar, sorumlular, yıllık takvim, bütçe ve ölçüm yöntemi. Hedef somut yazılır; “tanınırlık artırmak” yerine “yeni hizmeti bölgedeki işletmelere duyurmak” gibi. Her hedef kitle için ayrı bir mesaj bulunur, çünkü çalışanın, müşterinin ve gazetecinin ihtiyacı farklıdır. Takvimde sektör fuarları, bayram dönemleri, kurum yıldönümleri ve kampanya tarihleri işaretlenir; boş kalan haftalar içerik ile doldurulur. Plan on sayfayı aşmamalı ve her kanal için bir sorumlu atanmalıdır. Üç ayda bir yapılan kısa değerlendirmede hangi mesajın karşılık bulduğuna bakılır ve takvim güncellenir. Plan her kanal için bir yazım sorumlusu belirler; sorumlusu olmayan kanal birkaç hafta içinde sessizleşir ve takvim fiilen çöker.
Dağınık görünen kurumsal materyaller nasıl toparlanır?
Önce bir envanter çıkarılır: logolar, sunumlar, broşürler, kartvizitler, web sitesi, sosyal medya görselleri ve e-posta şablonları tek bir klasörde toplanır. Her materyalin son güncelleme tarihi, kullanılan logo sürümü, renk ve yazı tipi not edilir. Farklılıklar listelendiğinde hangi unsurun esas alınacağı kararlaştırılır. Sonra öncelik belirlenir: müşterinin en çok gördüğü materyaller, yani web sitesi, teklif şablonu ve e-posta imzası ilk sırada güncellenir; baskı malzemeleri stok bittikçe yenilenir. Bütün çalışanların aynı dosyaları kullanması için ortak bir klasör ve kısa bir kullanım notu hazırlanır. Bu işin sonunda eski sürümlerin kullanımına son verilir, böylece tutarlılık zamanla kendiliğinden korunur. Toparlama bittikten sonra yeni materyal üretenlerin şablonları kullanması sağlanır; aksi halde dağınıklık birkaç ay içinde yeniden ortaya çıkar.
Yöneticiler basın röportajına nasıl hazırlanır?
Röportaj öncesinde gazetecinin hangi mecrada, hangi konuda soru soracağı öğrenilir. Yönetici için üç ana mesaj ve her mesaja eşlik eden bir örnek ya da rakam hazırlanır; rakamlar kurum içinde doğrulanmış olmalıdır. Sorulması muhtemel zor sorular listelenir ve kısa, dürüst yanıtlar prova edilir. Bilinmeyen bir soruya tahmin yürütmek yerine bilgi sonradan iletilir. Röportaj sırasında teknik kısaltmalar yerine sade cümle kullanılır, rakipler hakkında yorumdan kaçınılır. “Kayıt dışı” konuşma varsayılmaz; gazeteciyle yapılan her konuşma yayına konu olabilir. Röportaj sonrası teşekkür ve gerekirse ek belge gönderilir, çıkan metin yayından önce görülmek istenirse bu talep açıkça önceden belirtilir. Önemli olan, her cümleyi ezberlemek değil; ana mesajı kendi sözleriyle, kısa ve tutarlı biçimde tekrar edebilmektir. Prova bu yüzden bir kez sesli yapılır.
