No. 02 / Ayrıntılar
Kurumsal dil kılavuzu nasıl hazırlanır ve neleri içerir?
Dil kılavuzu, mevcut metinlerin toplanmasıyla başlar: web sitesi, e-posta imzaları, sunumlar, teklifler, sosyal medya paylaşımları. Bunlar yan yana konulunca hangi konuda kaç farklı anlatım kullanıldığı görülür. Ardından kurumun sesi birkaç sıfatla tanımlanır; örneğin sade, saygılı ve açık gibi. Kılavuzda şunlar yer alır: kurumun adının yazılışı, unvanların biçimi, “siz” ya da “sen” hitabı, kısaltmalar, sayı ve tarih yazımı, kullanılacak ve kaçınılacak ifadeler, her kanal için örnek cümleler. Genellikle on iki sayfayı geçmeyen, kolay bulunan bir belge, kimsenin okumadığı uzun bir belgeden daha işe yarar. Kılavuz yayımlandıktan sonra metin yazanlara kısa bir tanıtım yapılır. Kılavuz hazırlanırken örnekler gerçek metinlerden alınır; soyut kurallar yerine “bunu böyle yazın, şunu yazmayın” biçiminde somut karşılaştırmalar daha çabuk benimsenir.
Dağınık görünen kurumsal materyaller nasıl toparlanır?
Önce bir envanter çıkarılır: logolar, sunumlar, broşürler, kartvizitler, web sitesi, sosyal medya görselleri ve e-posta şablonları tek bir klasörde toplanır. Her materyalin son güncelleme tarihi, kullanılan logo sürümü, renk ve yazı tipi not edilir. Farklılıklar listelendiğinde hangi unsurun esas alınacağı kararlaştırılır. Sonra öncelik belirlenir: müşterinin en çok gördüğü materyaller, yani web sitesi, teklif şablonu ve e-posta imzası ilk sırada güncellenir; baskı malzemeleri stok bittikçe yenilenir. Bütün çalışanların aynı dosyaları kullanması için ortak bir klasör ve kısa bir kullanım notu hazırlanır. Bu işin sonunda eski sürümlerin kullanımına son verilir, böylece tutarlılık zamanla kendiliğinden korunur. Toparlama bittikten sonra yeni materyal üretenlerin şablonları kullanması sağlanır; aksi halde dağınıklık birkaç ay içinde yeniden ortaya çıkar.
Yöneticiler basın röportajına nasıl hazırlanır?
Röportaj öncesinde gazetecinin hangi mecrada, hangi konuda soru soracağı öğrenilir. Yönetici için üç ana mesaj ve her mesaja eşlik eden bir örnek ya da rakam hazırlanır; rakamlar kurum içinde doğrulanmış olmalıdır. Sorulması muhtemel zor sorular listelenir ve kısa, dürüst yanıtlar prova edilir. Bilinmeyen bir soruya tahmin yürütmek yerine bilgi sonradan iletilir. Röportaj sırasında teknik kısaltmalar yerine sade cümle kullanılır, rakipler hakkında yorumdan kaçınılır. “Kayıt dışı” konuşma varsayılmaz; gazeteciyle yapılan her konuşma yayına konu olabilir. Röportaj sonrası teşekkür ve gerekirse ek belge gönderilir, çıkan metin yayından önce görülmek istenirse bu talep açıkça önceden belirtilir. Önemli olan, her cümleyi ezberlemek değil; ana mesajı kendi sözleriyle, kısa ve tutarlı biçimde tekrar edebilmektir. Prova bu yüzden bir kez sesli yapılır.
